8 Nisan 2018 Pazar

Çocuklar

Çocuklar, çocuklarımız…
En yakınımızdayken en uzakta kalanlarımız.
Gözler önündeyken kucaklayıp sonra unuttuklarımız.
Kalabalıkta; sevecen, babacan, şefkatli olduğumuzu göstermek için kullandıklarımız.
Törenlerde, kutlamalarda etkinliklerin kenarına iliştirdiğimiz çocuklarımız.
Kar, kış, güneş, sıcak demeden yollarımıza döktüğümüz çocuklar.
En gösterişli anların temel taşı yaptıklarımız, ama geleceklerine dair en önemli kararları verirken, ne aklımıza ne de gözümüzün önüne gelmeyenler.
Geleceği kurarken bugünümüzü düşünüp, bir türlü aklımıza düşüremediğimiz çocuklar.
Harcadığımız harcattığımız çocuklarımız.

Aynaya bakıp da içindeki çocuğu göremeyenler, orada bir yerlerde bir çocuk var.
Siz unutsanız da sizi bekleyen, siz terk etseniz de gitmeyen, siz vazgeçseniz de vazgeçmeyen.
Sizi siz yapan çocukluğunuza gizlenmiş çocuklar.
Çocuk düşleriniz, çocuk gülüşleriniz, çocuk gözyaşlarınız derin bir bakışınızda gizli aslında.

Gözünüze ilişen beyaz saç telinizde, dalıp giden gözlerinizde, alnınızda bir tek size ait kırışıklıklarınızda gizli.

Aynalarda güzel ya da yakışıklı suretlerimizi değil içimizdeki çocuğu arayabilsek.
Bir zamanlar çocuk olan bizi düşünebilsek.
Asık suratları, donmuş duyguları, susmuş soruları, dinmiş duyguları teslim etsek çocuklara...
Daha doğru, daha temiz, daha mutlu olmak bu kadar kolay aslında.
Yalnızca çocuk olabilmek.
Sevmeyi, sarılmayı, gülmeyi çocukça başarabilmek.

Unutmayın hiç kimsesiz kaldığınız da bir tek içinizdeki çocuk yanınızda.
Sıkıca sarılamadıysanız bile, elini tutmayı deneyin arada.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

Hayvan Sahiplerine Yönelik Bilgiler

Hayvan Sahiplenmeden Yapabileceklerimiz